قدرت ما ناشی از شجاعت ، رویاهای ما و ارتباطاتی است که ما با افراد دیگر همرزمانمان برقرار می کنیم.
به هم چسبیدن و حفظ انسجام
اجازه ندهید که جمعیت خیلی از هم دور شوند. پیامها را بین جلو و عقب حمل کنید. در صورتی که جمع شما بزرگ است نیاز به افرادی دارید که نقش خبر چین و هماهنگ کننده را داشته و مدام از جلو به عقب جمعیت رفته و اوضاع را به یکدیگر گزارش کنند.
همیشه در درجه اول به پلیس اعلام کنید که آن ها طرف دعوای شما نیستند و کار صحیحی نیست که شما را که برای اعتراض به حقوق انسانیتان در خیابان دست به تظاهرات زده اید مورد حمله قرار دهند.
قاطعیت و تمایل شما برای محافظت از یکدیگر ، حق شماست.
اما در نظر داشته باشید مانند سایر قلدرا ، کوچکترین ترس و سازش شمابه آنها انرزی می دهد پس به هیچ وجه از خود ترس نشان ندهید.
فراموش نکنید که حقیقت این است که پلیس ها ترسو هستند و دروغ می گویند. دروغگویی از روشهای پلیس برای دعوت جمیعت به پراکندگی است.
یکی از تکنیک های خوب برای مبارزه با پلیس غافلگیر کردن آنان است.
اجازه ندهید کسی از نیرو های پلیس یا افسران وارد جمعیت شما شوند و همینطور کسی از شما نباید وارد جمع آنان بشود مگر در شرایطی خاص که برنامه ریزی شده باشد.
پرچم ها و پارچه نویسی ها را در مرز طرفین نگه دارید. اگر لازم است بازوها را در هم حلقه کنید .
اگر پلیس قصد دستگیر کردن کسی را داشت ،به طور جمعی به آن ها حمله کرده و اخلال ایجاد کنید.
از حرکت باز نایستید ، به حرکت خود ادامه دهید تا آنها فرصتی برای اتخاذ تصمیم و سوار شدن بر جریان پیدا نکنند
. اگر می بینید که آنها در خیابان در حال سد کردن راه شما هستند باز نایستید بلکه سریع حرکت کنید قبل از اینکه بتوانند شما را محاصره کرده و به دام بیاندازند. سعی کنید استراتژی آن ها را با توجه به تجربه تان حدس بزنید.همیشه جلو تر از پلیس تصمیم گرفته و عمل کنید.
به خاطر داشته باشید ، پلیس ها از کم استعداد ترین افراد جامعه هستند و به همین علت جذب ناوگان نظامیشده اند. این یک حقیقت آماری و تاریخی است.
پشت خطوط دشمن
اگر پلیس شما را تهدید کرد ، آنها را نادیده بگیرید مگر اینکه مشخص کند که شما در حال محاصره هستید. اگر آنها شما را مخاصره کردند ، مقاومت نکنید مگر اینکه مطمئن باشید که می توانید فرار کنید. همیشه اندکی صبر کنید و در آرامش اطمینان یابید که محاصره پلیس قطعی است.
مقاومت در برابر محاصره قطعی می تواند هزینه های بیشتری را برای شما به همراه آورد. اگر دستگیر شدید ، از حق خود برای سکوت استفاده کنید. دروغ های پلیس را باور نکنید. هرگز انتظار نداشته باشید که حرف های پلیس در باره اینکه دوستانتان چه گفته اند یا چه می گویند واقعیت باشد.
فریب تکنیک پلیس خوب/ پلیس بد را نخورید.
بدون توجه به آنچه آنها میگویند و تهدیداتشان، به هیچ سؤالی فراتر از نام و آدرس خود پاسخ واقعی ندهید. نیازی نیست به چیزی که پلیس ندیده است اعتراف کنید.
هرگز در مورد افراد دیگر چیزی به پلیس نگوید ، حتی اگر به نظر ناچیز باشد.
در فیس بوک ، توییتر یا هر سایت دیگری که نمی خواهید مستقیم به پلیس نشان دهید ، چیزی ارسال نکنید. مسولیت چیزی را به عهده نگیرید. در مقابل پلیس همچون خود پلیس باید دروغ بگویید. فقط درباره آنچه اتفاق افتاده و رویت شده میتوانید اعتراف کنید.
در یک محیط امن با افرادی که به آنها اعتماد دارید صحبت کنید.
رسانه های ملی و سازمانی دروغ های پلیس را تکرار می کنند.
آنان خواه نا خواه با پلیس و دولت ها در ارتباطند . گول رسانه ها و چهره موجه آن ها را نخورید. رسانه شیوه ای از کنترل دولتی است.
سیاستمداران سعی خواهند کرد تا شما را بی اعتبار کنند یا شما را در دادخواستهای بی پایان تضعیف کنند.
اجازه ندهید که آنها شما را مرعوب کنند یا فکر شما را به خود مشغول کنند.
وارد یک مسابقه کینه ای خصوصی با مقامات نشوید.
قدرت ما ناشی از شجاعت ، رویاهای ما و ارتباطاتی است که ما با افراد دیگر همرزمانمان برقرار می کنیم.
در اینجا یک راهنمای کوتاه در باره آماده شدن برای حضور عمومی در اعتراضات سراسری مانند مواردی که در حال حاضر در هنگ کنگ یا ایران در حالروی دادن است ، آورده شده است. با قدردانی از شجاعت و آگاهی شما ، موفق باشید. این توضیحات از طرف هوادارن شما و مردم معترض هنگ کنگ و آمریکا تهیه شده است. مردمی که خود در فرصت های مختلف بر علیه ظلم و ستم دولت های تبهکار خود دست به قیام زده اند.
صورت کاملا پوشانده شود
چگونه و چرا هویت ود را در تظاهرات پنهان نگاه داریم؟
افراد هویت خود را در طی تظاهرات به دلایل مختلفی از پلیس و رسانه ها پنهان می کنند: مدرسه ، اشتغال ، وضعیت مهاجرت ، خدمات محافظت از کودکان و جاسوسان هوادار حکومت. این نکته مهمی است حتی اگر شما قصد ندارید قانون را نقض کنید. هرچه کامل تر این امر را جدی بگیریم ، به ایمنی جمعی کمک کرده ایم. با هم ، ما قدرت فوق العاده ای داریم.
پوشش مناسب
چندین لایه بپوشید: یکی از لباس ها برای ورود به منطقه ، دیگری برای انجام عمل و مواردی که به شما کمک می کند وقتی زمان رسیدن خروجی خود را به هم می آمیزد ، مخلوط شوید. خال کوبی ها یا آرایش های شخصی را پنهان نگاه دارید. برخی از معترضین برای اینکه قابل تشخیص نباشند ، لباس های یکسان ، پیراهن ها، شلوار و ماسک های مشکی دارند. اگر این کار را کردید ، اطمینان حاصل کنید که لباس هایتان هیچ ویژگی مشخصی ندارند. کفش یا کوله پشتی شما نیز می تواند باعث شناسایی شما شود. سعی کنید کفش یا وسایل همراه شما نیز پوشیده باشد یا از نوع یا رنگ خاص و متفاوتی نباشد.
اگر ماسک دارید ، آن را به دور از نظر دوربین یا پلیس به چهره بزنید یا از چهره بردارید و آن را در تمام مدت زمان کار خود نگه دارید. موهای خود را کاملاً بپوشانید.
برای ساختن ماسک با یک تی شرت ، یک سوراخ گردن را دور چشم خود بکشید و آستین های محکم پشت سر خود را ببندید ، بقیه پیراهن سر و شانه های خود را بپوشانید. پلیس ممکن است افراد ماسک زده ای که از جمع جدا میشوند را هدف قرار دهد ، بنابراین تا زمانی که ماسک دارید کنار هم بمانید و صبر کنید تا زمانی که به یک مکان امن برای تعویض لباس و چهره برسید.
عینک عینک ایمنی یا عینک شنا می تواند چشم شما را در برابر سلاح های شیمیایی محافظت کند. عینک آفتابی میتواند شما را در برابر شناسایی محافظت کند. هر دو در قالب نسخه در دسترس هستند. اگر از لنزهای چشمی استفاده میکنید ، مراقب باشید که سلاح های شیمیایی برای شما خطر ناک تر هستند. چشم های خود را نمالید و بدانید که این امکان وجود دارد که گاز ناشی از گاز اشک آور زیر لنز شما جمع شده و باعث سوزش بیشتر شود.
موزی که در سرکه سیب خیسانده ، میتواند مشکل تنفسی شما را در برابر گاز فلفل برطرف سازد.
دستکش پارچه ای بپوشید. اثر انگشت به لاتکس می چسبد و دستکش های چرمی اثر انگشت بر جا میگذارند .
آماده شدن
شما می توانید آب ، وسایل کمک های اولیه ، آگهی ها ، پرچم ها ، طبل ها ، سوت ها ، یک مگافون(بلندگوی باطری دار) ، سیستم صوتی ، در سطل به عنوان سپر ، برچسب ها ، رنگ اسپری ، شعله های آتش ، مشعل ها ، ککتل مولوتوف ، توپهای پلاستیکی کوچک پر شده از رنگ ، را با خود همراه داشته باشید. ، چکش یا اسکنر رادیویی پلیس را نیز در صورتی که گروهی حرکت می کنید میتواند همراه داشته باشید.
برای پاک کردن اثر انگشت از وسایل در صورتی که احتمال گیر افتادن شما میرفت از الکلاستفاده کنید. به جای تلفن معمولی خود از تلفن موقت استفاده کنید.
به یاد داشته باشید که سابقه تماس و پیام های متنی شما را می توان در هر تلفن متصل به نام خود ردیابی کرد.
اگر دستگیر بشوید نباید نگران باشید اطمینان حاصل کنید که در صورت دستگیری یا جدا شدن از دوستان خود ، شماره تلفنی را در حافظه دارید تا با آنها تماس بگیرید.
خواندن جزوه بازجویی به شما کمک خواهد کرد که با تاکتیک های فریب و هراس افکنی که از طرف پلیس به کار گرفته میشود آشنا باشید و بی دلیل هراس به خود راه ندهید. دانلودجزوه تکنیک های بازجویی
با دوستانی که با استفاده از سیستم دوستان به آنها اعتماد دارید ، همراه شوید. پیش از مواقع در مورد کارهایی که می خواهید انجام دهید و چگونگی برقراری ارتباط صحبت کنید. منطقه را از قبل برای اهداف ، مواد ، مناطق خطرناک و مسیرهای فرار قرار دهید. از قبل برنامه ریزی کنید که چگونه و کجا می توانید پراکنده شوید.
کنش مستقیم ، به عبارت ساده ، به معنای قطع واسطههاست: حل مشکلات خود به جای ارجاع درخواست به مقامات یا تکیه بر نهادهای خارجی. هر اقدامی که از مقررات و واسطه ها برای رسیدن به اهداف به طور مستقیم جلوگیری کند ، اقدام مستقیم است – همه چیز را شامل می شود از بلوکه شدن فرودگاه ها ، کمک به فرار از پناهندگان، به امنیت و سازماندهی برنامه هایی برای رهایی جامعه از دام سرمایه داری یا دیگر انواع دیکتاتوری ها. در اینجا ما یک راهنمای گام به گام برای سازماندهی و انجام اقدامات مستقیم ، از اولین مراحل برنامه ریزی تا بدست آوردن راه حل ها و نتایج. ارائه می دهیم
علل بی شماری وجود دارد که ممکن است شما را بران دارد که بخواهید دست به اقدام مستقیم بزنید. شاید نمایندگان شرکت های چند ملیتی نفرت انگیز برای برگزاری جلسهای در شهر شما جمع شده باشند و شما می خواهید کارهای دیگری انجام دهید تا حضور خود را نشان دهید .شاید بخواهد به تحمیق مردم برای رای دادن و سو استفاده از رای مردم در جلب مشروعیت و بهره برداری توسط دولت ها اعتراض کنیدیا قصد داشته باشید با کنشی مناسب جلوی رفتارهای آنها را بگیرید. شاید شما می خواهید یک رویداد آزاد جشن-محور در جامعه -مانند مهمانی در خیابان- برگزار کنید. کنش مستقیم می تواند یک گلستان عمومی را در یک قطعه متروکه سبز کند یا با فلج کردن بولدوزرها از تخریب یک پارک یا خانه های مردم دفاع کند. این اقدامات می توانند ساختمان های خالی را برای اسکان بی خانمان ها تصرف کنند یا به تعطیل کردن دفاتر دولتی و اشغال آن ها نائل گردد. این که آیا شما با یک دوست قابل اعتماد و یا در یک اقدام جمعی با هزاران نفر به طور پنهانی رفتار می کنید ، عناصر اساسی یکسان هستند
اقدام مستقیم به صورت خلاصه: راهنمای گام به گام
اول از همه…
طوفان مغزی: یک پروژه را انتخاب کنید و یک نقشه بکشید
تکنیک «طوفان مغزی» می توانند با مشکلی که می خواهید حل کنید یا مشارکت اجتماعی که می خواهید ایجاد کنید شروع شود. می توان با منابعی که در اختیار شما قرار می دهد ، از نوع تجربه مورد نظر خود یا افرادی که می خواهید با آنها کار کنید مطلع شد. می توانید یک ماجراجویی کوتاه یا یک کمپین بلند مدت ترسیم کنید. اغلب ، بهترین طوفان مغزی در جریان روزهای رویایی و مکالمات غیررسمی اتفاق می افتد – این سیاست خوبی است که به عجیب ترین ایده هایتان اعتماد کرده و آن ها را بیان کنید یادر معرض آزمایش قرار دهید.
به همین دلیل ، حتی هنگام شرکت در برنامه هایی که توسط دیگران ترتیب داده شده است ، بهتر است طرحی را تهیه کنید تا بتوانید به روش خود مشارکت کرده و طرحتان را ارایه دهید
از اینکه طرح شما مورد توجه قرار نگیرد و یا بیش از حد غیر قابل انجام جلوه کند نگران نباشد این نوعی خود سانسوری است
اگر در شرایط اجتماعی شما ممکن است که فعالیتان به صورت علنی برگزار شود ، فرمی مانند یک مجمع عمومی ایجاد کنید که در آن یک استراتژی و تاکتیک تدوین شده باشد. دوستان را دعوت کنید ، یا آگهی های مختلف را به گردش درآورید ، یا خبر نامهیا اعلامیه تان را درب خانه ها پخش کنید . همیشه در مطرح کردن پیشنهادهای خودت در جمع قابل اعتماد پیش قدم باشید
برای اقدامات مخفیانه تر ، طوفان مغزی در یک محیط امن با یک یا دو دوست قابل اعتماد کافیاست. میتوانید در جمعی مخفی در پارک، خانه یا حتی در محیط های امن اینترنت شروع کنید. ایده های خود را همانطور که آنها را بیرون آورده اید ، حفظ کنید تا وقتی آماده اید آنها را امتحان کنید اما هرگز آنها را از دست ندهید
اهداف: اهداف عمل را تعیین و اولویت بندی کنید
گروه هدف اقدام شما چه کسانی هستند؟ آیا این برنامه در برابر تماشاگران بصورت لحظه ای ، بینندگان رسانه ها یا مخاطبان یک سخنرانی ، صاحبان شرکت های خصوصی ، سهامداران آنها ، پلیس و دولت و ارگان های دولتی، سایر اعضای جامعه یا حتی خودِ شرکت کنندگان اختصاص مییابد؟ بهتر آن است که از ابتدا گروه هدف خود را مشخص کرده باشید.
هدف از انجام این کنش چیست؟ آیا هدف برقراری ارتباط فکری با گروه هدف یا مخاطبین ، جلب توجه به یک بی عدالتی ، ایجاد انگیزه در مردم ، تأمین منابع ، تنظیم لحن ویژه ، تحمیل خسارت های فلج کننده ، تهیه مواد بازدارنده ، نشان دادن الگویی به دیگران یا … است؟ با روشن کردن هدف به همراه گروه هدف میتوان یک تجربه آموزنده و انرژی بخش برای افراد دیگر را به وجود اورد؟
ایجاد درک مشترک از اهداف و شیوه عملکرد از ابتدا ، کمک خواهد کرد که از بسیاری درد سر ها یا و بروز اختلالات در زمان اجرای برنامه پیشگیری شود.
ساختار
گروههای همبستگی: با کسانی که می شناسید تنگاتنگ کار کنید
یکی از کارآمدترین و مطمئن ترین مدلها برای ساماندهی مستقیم اقدام ، مدل گروه همبستگی است. یک گروه همبستگی گروهی از دوستانی است که عمیقاً به یکدیگر اعتماد دارند و اهداف یکسانی را دنبال میکنند. در یک دوره زمانی طولانی با هم کار می کنند و بدین ترتیب کارآمد و مؤثر می شوند.
برای یک اقدام کوچک ، اعضای یک گروه همبستگی می توانند نقش های متفاوتی را بر عهده بگیرند. برای یک اقدام بزرگتر ، گروههای همبستگی می توانند با دیگر گروههای همبستگی در یک “خوشه” همکاری کنند ، هر گروه نقش خود را ایفا میکنند. این میتواند تصمیم گیری را از آنچه در یک توده بزرگ انجام می شود آسانتر کند ، زیرا هر گروه میتواند نماینده ای را به عنوان سخنگوبفرستد. خوشههای گروههای وابستگی میتوانند در طی دورههای طولانی با ایجاد اعتماد و اثربخشی با یکدیگر همکاری کنند.
جذب نیروی تازه: افراد و گروه های دیگر را با دقت همراه کنید
هنگامی که شما یک برنامه برای ارائه پیشنهاد دارید ، بفهمید که چند نفر برای تحقق آن نیاز دارید. اگر برنامه شما به رازداری احتیاج دارد ، فقط افرادی را که به آنها اعتماد دارید دعوت کنید و مطمئن باشید که می خواهید به آنها بپیوندید – هرکسی که دعوت می کنید و شرکت نمی کند در پایان شرکت نکرده است ، یک خطر امنیتی بی نیاز است. دعوت نامه ها را یک به یک یا گروه وابستگی توسط گروه وابستگی تمدید کنید ، بنابراین کسانی که تصمیم می گیرند در مورد مشارکت شرکت کنند ، درباره دیگران درمورد چیزی نمی دانند. با پرسیدن سؤالات کلی در مورد اینکه یک شرکت کننده بالقوه می تواند علاقه مند باشد ، شروع کنید و جزئیات انتقادی از برنامه مانند هدف یا تاریخ دقیق را فاش نکنید تا اینکه وی برای انجام تعهد آماده باشد. از آنجا که افراد در حال برنامه ریزی هستند و به دنبال دیگران می روند ، اطمینان حاصل کنید که همه درک درستی از میزان امنیتی مناسب دارند.
هرچه تعداد بیشتری از مردم در این پروژه درگیر شوند ، مهم است که همه بدانند که چه میزان از آنها انتظار می رود. بعضی اوقات گروهی که اولین بار(زودتر) برنامه ای را ارائه می دهد نسبت به سایرین پیرامون آن سرمایه گذاری کرده است. اگر آنها، ماهها کار آماده سازی و تجهیز و هماهنگی را انجام دهند ،و در اخرین لحظه نیروهایی آن ها را ترک کنند ، تمام این کارها تلف میشود. بنا براین همه باید از همان ابتدا مسئولیت حفظ صداقت را در باب انتظارات واقعبینانه پذیرا باشند . در عین حال ، کسانی که یک پروژه را شروع می کنند ، باید مراقب باشند که مالکیت خود را با همه افراد دیگر به اشتراک بگذارند.
دینامیک: اطمینان حاصل کنید که جریان به طور مساوی در گروه شما توزیع می شود
کلیه تصمیمات را به صورت مشارکتی و اجماعی اتخاذ کنید. اگر گروه شما به اندازه کافی بزرگ است که آن را ضمانت کند ، از یک جلسه اجماع غیر رسمی یا رسمی برای اطمینان از شنیدن همه صداها استفاده کنید: دستور کار هر جلسه را در کنار هم قرار دهید و یک مجری را انتخاب کنید تا در جریان امور باشد. هرچه مشارکت اعضا بیشتر باشد ، تصمیماتی گه اتخاذ میشود آگاهانه تر خواهد بود.
از پویایی های داخلی که ممکن است منجر به تغییر یا عدم تعادل گردد ، مانند مواردی که بین افراد با پیشینه های مختلف یا بین سازمان دهندگان محلی و شرکت کنندگان در خارج از شهر پیشمیآید ، آگاه باشید. هرچه در برنامه ریزی و آمادگی برای اقدام مشارکت بیشتری وجود داشته باشد ، گویی سرمایه بیشتری برای پروژه گذاشته شده است. گروهی که دارای پویایی داخلی خوبی است ، از یک فرد باهوش کارامد تر است . افراد باهوش می توانند ایده هایی به وجود آورند ، اما گروه با هم کاری میتواند بهترین روش برای استفاده از آنها را پیدا کند.
اطمینان حاصل کنید که همه در طول پروژه احساس حمایت و راحتی می کنند. با یکدیگر در خارج از ساختارهای رسمی و همچنین در داخل آنها ، وارد سیستم شوید. احساس تعلق و آرامش و صمیمت اهمیت فراوانی دارد. حفظ روحیه یک جنبه مهم در سازماندهی کنش های مستقیم است. مراقب آستانه تحریک پذیری اعضا در برابر شگفتی ها و عدم اطمینان حاصل از عوامل خارجی باشید.
اصول اولیه
فرهنگ امنیت: اطلاعات را بر اساس نیاز-به-دانش بچرخانید
فرهنگ امنیت راهی است برای جلوگیری از پارانویا ناسالم با به حداقل رساندن خطرات در هر زمان. اگر شما و دوستانتان همیشه خود را با عاقلانه رفتار کنید ، کمتر از هراس و نظارت می ترسید.
اصل فرهنگ امنیت این است که اطلاعات به صورت مبتنی بر نیاز به دانستن به اشتراک گذاشته می شوند. در بعضی موارد ، کل شهر باید درمورد عملکرد شما اطلاعاتی کسب کند تا این موفقیت به دست آورد. در برخی دیگر ، بسیار مهم است که هرگز در مورد عمل خارج از دایره افرادی که مستقیماً درگیر هستند صحبت نکند. هرکسی که از این اقدامات محرمانه است ، باید این احساس را در مورد سطح امنیتی مناسب در نظر بگیرد و به نیازهای دیگران در مورد ایمنی احترام بگذارد.
رضایت در امنیت به همان اندازه که در صمیمیت جنسی اهمیت دارد اهمیت دارد. نقض خواسته های دیگران در مورد مسائل امنیتی هرگز قابل قبول نیست. از ابتدا نیازهای امنیتی خود را صریح و روشن کنید؛ در صورت لزوم سوگند یاد کنید که در حفظ اطلاعات شخصی یکدیگر مسیول هستید . هرگز در مورد دخالت گروهیا افراد گروه در اقدامات گذشته صحبت نکنید ، هر چند که مربوط به مدت ها قبل باشد ، مگر در این باره اجازه صریح از آنها دریافت کرده باشید.
هنگامی که گروهی برای کار روی یک پروژه جمع میشوند ، اطمینان حاصل کنید که همه افراد حاضر در این گروه از اعتبار و اعتماد متقابل برخوردارند و نسبت به یکدیگر احساس تعلق و وفاداری می کنند. برای محافظت از یکدیگر ، شما باید آماده باشید تا تحت بازجویی و فشارهای قانونی سکوت کنید.
از ابتدای یک پروژه ، شما باید طبق بالاترین سطح ممکن امنیتی مورد نیاز ، فعالیت کنید. همیشه می توانید احتیاط را بیشتر کنید اما اگر بی احتیاطی کردید گزینه های زیادی را بسته اید.
از تمام راه های نظارت و پیگیری اقدامات خود آگاه باشید: سوابق دوربین های مداربسته ، خریدهایی که انجام میدهید ، مکانهایی که میروید و افرادی که با آنها دیده میشوید ، محل جلسات ، مواردی که در سطل زباله خود میاندازید. ، وب سایتهایی که بازدید میکنید ، پرونده های موجود در رایانه ، اثر انگشتی که میگذارید (به عنوان مثال در باتری های داخل چراغ قوه و همچنین در قسمت بیرونی آن) و تقریباً همه چیزهایی که با یک تلفن ارتباط دارد. قبل از هر گونه خطری کدها را ابداع کرده و بهانه ها و را بنا به نیاز از قبل طرح ریزی کنید تا در صورت خطر بتوانید از طریق این کد ها یا بهانه ها پیامی به دیگر افراد گروه مخابره کنید.
پشتیبانی حقوقی: زیرساخت ها را برای ارائه پشتیبانی در حین و بعد از عمل آماده کنید
همه افراد درگیر در این اقدام باید از خطرات موجود و اتهامات احتمالی کیفری مرتبط با آنها آگاه باشند و آماده شوند. مهم نیست که همه چیز را دورتر از آنکه احساس آمادگی کنید انجام دهید: اگر درگیر شدن در یک سطح از خطری که شما از نظر عاطفی آماده نیستید ، آسیب دیده یا دستگیر شوید ، می تواند اثرات ناتوان کننده ای داشته باشد. به مراتب بهتر است که آرام آرام شروع به کار کنید ، ایجاد یک مشارکت پایدار با پروژه های اقدام مستقیم که می توانند در طول زندگی ادامه پیدا کنند ، از عجله در یک اقدام ، تجربه بدی داشته باشید و از چنین فعالیتهایی قسم بخورید.
اگر عملکرد شما ممکن است منجر به دستگیری شود ، یک ساختار پشتیبانی حقوقی را برای کسانی که شرکت میکنند ، تهیه کنید. این میواند شامل یک شماره تماس کمک حقوقی برای تماس افراد دستگیر شده، ناظران قانونی برای نظارت و مستندسازی اقدامات پلیس ، شماره حساب برای جمع آوری پول برای وثیقه ، وکلا برای ارائه پشتیبانی فوری از بازداشت شدگان و نمایندگی آنها در دادگاه ، و جمعی از افراد آماده ارائه کمک های عاطفی و احساسی باشد. پشتیبانی مالی ، و لجستیکی در کل پرونده های دادگاه اهمیت مهمی دارد.
شماره تلفن کمک حقوقی باید برای دریافت تماسهای دریافتی در همه زمانها در طول عمل باز باشد. به خاطر داشته باشید که در بعضی موارد ، شما نمی توانید از زندان با تلفن همراه تماس بگیرید. شماره کمک حقوقی نباید دستگیرشدگان یا افرادی که تماس دریافت می کنند را با مشکل مواجه سازد – اگر بخشی از قرارداد های پیش از کنش شما به این ترتیب است که شما یکدیگر را نمیشناسید باید شماره های مختلفی را داشته باشید تا همه از زندان با همان شماره تماس نگیرید. اگر می ترسید شماره را فراموش کنید ، آن را روی قسمت پنهان بدن خود به صورت نشانگر دائمی بنویسید. کسی که شماره کمک های حقوقی را اداره میکند باید اسامی کامل افرادی را که ممکن است دستگیر شوند و کد رمزی ان ها را ، بداند تا وضعیت را بررسی کند.
برای وثیقه کسی از زندان ، می توانید کل وثیقه را به سیستم دادگاه تحویل دهید ، در این صورت پس از پایان مراحل قانونی باید آن را پس بگیرید در حالت دوم ، هزینه های وام گیرنده ممکن است مبلغ قابل توجهی برای شما هزینه داشته باشد. اگر کسی نتواند وثیقه بپردازد ، ممکن است یک بازداشت شده تا تاریخ دادگاه در زندان بنشیند ، اگرچه در مورد تجاوزهای جزئی ممکن است اتفاق بیفتد که پلیس افراد را به تشخیص خود آزاد کند تا مجبور نباشد با آنها برخورد کند.کسی که از بازداشت خارج میشود باید بدون ترس هر انچه بر او گذشته را برای همه یا بخشی ازاعضای گروه بازگو کرده و اطلاعاتی که از او بدست امده را با افراد گروه در میان بگذارد.
اگر شما در معرض خطر بازداشت هستید ، تصمیم بگیرید که آیا می خواهید هویت خود را برای تسریع در پردازش داشته باشید یا بدون آن باشید ، بنابراین نمی توانند شما را سریعاً شناسایی کنند. گروه بزرگی از بازداشت شدگان که از دادن اطلاعات خود امتناع می ورزند ، می توانند روند قانونی را پیوند دهند و گاهی اوقات قدرت چانه زنی به دست می آورند. اگر به دارو احتیاج دارید ، آن را در لوازم شخص خود همراه داشته باشید ، یا یادداشتی را از پزشک تهیه کنید تا در مورد نیاز شما توضیح دهد.
یک وکیل دلسوز و قابل اعتماد و یا شاید تعدادی از آنها را پیدا کنید ، زیرا یک وکیل نمی تواند بیش از یک متهم را با همین اتهامات نمایندگی کند. می توانید تحقیق کنید که وکلا در گذشته درمورد موارد مشابه چه مواردی را انجام داده اند ، یا به اتحادیه آزادی های مدنی آمریکا یا انجمن صنفی وکلای ملی نزدیک شوید. اگر هیچ چیز حساسی را ارائه ندادید ، می توانید در مورد اتهامات مربوط به اعمال فرضی از وکلائی دلسوز سؤال کنید ، یا تاریخ ها و زمانهایی را که ممکن است به خدمات آنها نیاز داشته باشید ، مشخص کنید ، اما به آنها چیزی نگذارید که بتواند دلالت آنها را انجام دهد. برای انجام کار خود ، باید بتوانند ثابت کنند که به هیچ چیز غیرقانونی وصل نمی شوند.
هر جامعه ای که اعضای آن ممکن است دستگیر شوند ، می تواند برای سازماندهی صندوق وثیقه از پیش اقدام کند. این می تواند در بحبوحه شرایط اضطراری باعث حل مشکلات شود. نمایش ها و رویداد های هنری با هدف جذب منابع مالی برای این صندوق ها یا از طریق فروش پیراهن، کالا های عمومی، کمکهای مردمی از طرفداران ثروتمندان یا در ازای دریافت بودجه دانشجویی . اطمینان حاصل کنید که صندوق وثیقه نزد شخصی قابل اعتماد همیشه در دسترس بماند که احتمال دستگیری او در میان نباشد.
به همین ترتیب ، استراتژی رسانه ای خود را در نظر بگیرید – آیا هدایت توجه و حمایت عمومی از دستگیر شدگان عاقلانه خواهد بود. این موضوع مهمی است که همیشه یک جواب ندارد. همیشه افشای دستگیری همگروهی ها فکر خوبی نیست.
رسانه: آنچه را که می خواهید پوشش دهید و به دست آورید
مدتها قبل از اقدام ، اهداف رسانهای گروه را تعیین کنید و اولویت بندی کنید که دقیقاً چقدر پوشش رسانه ای را نیاز خواهید داشت ، از کدام روش ها استفاده کرده و به چه ترتیب . این می تواند به معنای تهیه و ارسال یک بیانیه مطبوعاتی (چه کسی ، چه ، چه زمانی ، کجا ، چگونه ، چرا) یا یک اطلاعیه ، انتخاب سخنگوی به نمایندگی از پروژه شما در مطبوعات ، دعوت از خبرنگاران شرکتی یا مستقل به این اقدام یا مطبوعات باشد. کنفرانس ، فکس کردن اطلاعیه ها یا برقراری تماس های مطبوعاتی ، ارائه مصاحبه (بصورت حضوری یا ناشناس از طریق تلفن) ، یا اینکه اعضای گروه شما خود پوشش رسانه ای را بر عهده خواهند داشت. اگر می خواهید از انواع خاصی از پوشش رسانهای جلوگیری کنید ،می توانید برخی از اعضا را به به پوشش امنیت ضد رسانه ای اختصاص دهید تا مطمئن شوید عکاسان دوربین های خود را به سمت شما هدف قرار نمیدهند.
اگر در حال برقراری ارتباط با رسانههای رسمی هستید ، نکات صحبت کردن ، سخنگوی شما باید کلید واژه ها و بخش های مهم را تکرار کند تا تا مطمئن شود در پوشش رسانه ها قرار دارند. رسانه های معمولا سعی می کنند بخش هایی از صحبت ها را حذف کنند. شما با تکرار کلید واژه ها و نکات کلیدی در هر جمله یا بخش از صحبتتان باید بتوانید از این روش سانسور جلوگیری به عمل آورید. به نمایندگان مطبوعات و خبرنگاران کمترین مطلب را بدهیدتا کمترین فرصت برای دخل و تصرف در آن ها را داشته باشندو مجبور شوند از بخشی که میخواهید برای تولید خبر استفاده کنند. پیگیری کنید که کدام یک از خبرنگاران تمایل دارند پوشش مثبتی ارائه دهند و شخصاً به آنها نزدیک شوید. اگر یک وب سایت دارید ، این آدرس را در پوشش رسانه های سازمانی وارد کنید تا بینندگان آنها را به رسانه خود پیوند دهند. همچنین می توانید با ارسال پوستریا رادیو های زیرزمینی ، رویدادهای گفتگو محور یا شروع مکالمات از درب به درب اطلاعات خود را در اختیار عموم قرار دهید.
اگر عملکرد شما خطر امنیتی بالایی دارد ، اطلاعات خود را ایمن بفرستید: به عنوان مثال ، از رایانههای عمومی که هیچ سابقه ای از افرادی که از آن استفاده می کنند ، ندارد. توجه داشته باشید که همیشه از نحوه استفاده و خطرات دستگاه هایی که استفاده می کنید آگاه باشید چرا که این سیستم ها در عین کارآمدی میتوانند خطر ساز باشند.
کار میدانی
برنامه ریزی: مطالعه زمینه ، نمودار یک استراتژی ، پیشبینی سناریوهای مختلف
برنامهریزی مناسب جوهر اقدام مستقیم و مؤثر است. اهداف و اولویت های خود را در ذهن داشته باشید و منابعی را که باید با آنها کار کنید ، استراتژی های مختلف را ترسیم و مقایسه کنید. بد شانسیها و شانسهای احتمالی هرکدام را اندازه گیری کنید: همیشه ایمن ترین راه را برای تحقق هدفی مشخص انتخاب کنید و اطمینان حاصل کنید که میتوانید از پس خطرات احتمالی برآیید. بعضی اوقات اتفاق میافتد که با ادامه روند برنامه ریزی ، یک پروژه وسعت بیشتر یافته و خطرناک تر میشود و این میتواند منجر به این شود که برخی از افراد گروه شروع به شک و تردید کنند. در آن مرحله ، ممکن است لازم باشد یک نسخه امن تر یا کوچکتر طرح تهیه کنید تا امکان ادامه کار متوقف نشود.
برای یک برنامه ریزی مناسب، عوامل بی شماری را باید در نظر داشت . شما باید موثرترین تاکتیک ها را در زمینه وضعیت فعلی اجتماعی و سیاسی انتخاب کنید. شما باید بهترین مکان را برای این عمل انتخاب کنید و تمام ویژگی های آن را در نظر بگیرید. باید بهترین تاریخ و ساعت روز را انتخاب کنید. باید دیگران و توانایی هایشان را در ارتباط با برنامه در نظر داشته باشید و اینکه چه واکنش هایی را در شرایط گوناگون نشان خواهند داد — آیا آنها دلسوز خواهند بود یا ممکن است در شرایطی به صورت آگاهانه یا ناآگاهانه به دشمن گروه مبدل شوند؟ شما باید زمان بخش های مختلف عملکرد را هماهنگ کنید ، پیش بینی کنید که هر کدام چقدر طول خواهد کشید ، و بفهمید که افراد درگیر در این فعالیت چگونه ارتباط برقرار می کنند.
هنگام پیش بینی واکنش های دیگران – به عنوان مثال ، برخورد پلیس – یا دیگر عوامل مؤثر بر آنها را در نظر بگیرید: آیا آنچه شما برنامه ریزی میکنید برای پلیس قابل پیشبینی است یا آن ها را در شگفت قرار خواهد داد؟ اگر مزیت شوکه کردن یا شگفت زده کردن پلیس را در برنامه دارید دارید ، بهتر است بتوانید پیشبینی کنید که این شوک چه مدت طول خواهد کشید؟ آیا توجه زیادی به این رویداد خواهد شد؟ آیا فوراً مشخص خواهد شد که چه کاری انجام داده اید؟ آیا شهروندان طبقه متوسط یا خبرنگاری در اطراف خواهند بود و آیا حضور آنها بر پاسخ مقامات تأثیر میگذارد؟ استراتژی معمول آنها مبتنی بر موارد قبلیدر واکنش به چنین اتفاقاتی چیست؟ آیاپلیس تصمیم خواهد گرفت که با گروه شما برخوردی سخت نماید- یا از تحریکات بیشتر در صحنه جلوگیری خواهد کرد؟ باید پیش بینی کنید که در میدان عمل چقدر خوب ارتباط برقرار می کنند ، چقدر سریع حرکت می کنند ، در کجا قرار دارند ، چه مسیری را طی می کنند؟ پیش بینی این عوامل شما را در اجرای هرچه موفق تر برنامه تان یاری خواهد داد.
چالش های مسائل لجستیکی ساده ، مانند حمل و نقل افراد یا برقراری ارتباط در شرایط استرسزا را دست کم نگیرید. به علاوه برنامه ریزی برای یک استراتژی خروج را نیز فراموش نکنید.
از آنجا که برنامه ها به ندرت دقیقاً همانطور که بیان شده است خاتمه می یابد ، مهم است که نسخههای پشتیبان و برنامه ریزی های آلترناتیو یا سناریوهای مختلف تهیه شود: “اگر اینطور شود، ما فلان کار را خواهیم بود. اگر ان طور شود ، ما فلان کار را خواهیم کرد. ”
بدین صورت اصمینان مییابید که اگر انتخاب اول شما غیرممکن باشد ، چندین هدف مختلف را در نظر داشته و به بنبست نخواهید خورد. داشتن یک ساختار اساسی برای ارتباطات و تصمیم گیری در محل به شما کمک میکند تا برای موقعیت هایی خاص که متفاوت از هر سناریویی که تصور کرده اید از آب درمیایند ، آماده باشید.
مراقب باشید دیگران را برای نیل به اهداف خود در معرض خطر قرار ندهید. مقامات احتمالاً هرکسی را که به جای شما بدست آورند با بدترین جنایاتی که می توانند مورد اتهام قرار داده مجازات خواهند کرد ، بنابراین مهم است که افرادی که با اتمام وظیفهشان از خطر خارج می شوند با خیال راحت خارج شده و اطمینان حاصل کنند که اتهامات جدی نمی تواند به آنان تحمیل شود. در بعضی موارد ، شما می توانید گروههای چند سطحی را گرد هم آورید که در آن همه هدف کلی را میشناسند ، اما تنها تعداد معدودی از جزئیات مهم، مانند آنچه هدف است یا چه کسی برای انجام مراحل فعالیت میکند مطلع هستند.
برای سناریوی بهترین و همچنین بدترین حالت آماده باشید. ایده های جدید ، اگر ایده های خوبی باشند هم در صورتی که مردم یا عضای گروه با آن ها ارتباط برقرار نکنند شکست میخورند. به علاوه ایده های قدیمی نیز در صورتی که برای مردم و مقامات بیش از اندازه پیش پا افتاده باشند معمولاً با شکست مواجه شده و نا کار آمد هستند. بنا براین باید در نظر داشته باشیم که شاید بهترین نتایج در استفاده از تاکتیک های آشنا در تنظیمات و برنامههایی کاملاً جدید است.
به سوابق قبلی نگاه کنید ، مواردی که اقدامات مشابه در زمینه های مشابه انجام شده است.استفاده از تجربیاتق قبلی یا تجربیات دیگر گروهها میتواند بسیار آموزنده باشند. در حالی که سالها تجربه میکنید و از موفقیت ها و شکست های دیگران یاد می گیرید ، مهارت هایی را برای پیش بینی و آمادگی برای موقعیت های متنوع ایجاد خواهید کرد.
تدارکات: تجهیزات و لباس مناسب را مهیا کنید
پس از برنامه ریزی های خود ، یک زمان بندی را به عنوان زمان پیشا کنش تهیه کنید ، و از روز کنش به عقب ،مهلت های تمام بخشهای مورد نیاز برای تدارک زمینه های لازم را تعیین کنید.
در اوایل برنامه ریزی ، مشخص کنید که چه بودجه ، مواد و منابعی مورد نیاز است و به دست آوردن آنها مستلزک چه فعالیت هایی است. اگر امنیت در اولویت است ، آنچه را که لازم دارید به گونه ای بدست آورید که نتواند به ردیابی برای به دام انداختن شما مبدل شود. گروه های همبستگی از بیرون شهر یا محدوده فعالیت شما می توانند همکاری های خوبی برای تهیه مواد مورد نظر شما به عمل آورند چرا که به علت دور بودن از محل عملیات پی گیری ان ها دشوار تر و دور از ذهن تر خواهد بود.
اطمینان حاصل کنید که همه پوشاک مناسب برای روز کنش را مهیا کرده اند ، از جمله لباس های مختلف در لایه های مختلف در صورت لزوم. مسائل مربوط به امنیت را در نظر بگیرید زیرا آنها به لباس مربوط می شوند: اگر همه به خاطر ناشناس بودن لباس مشکی را می پوشند ، مطمئن باشید که لباس شخصی هیچ یک از خصوصیات شناسایی منحصر به فرد ندارد. به همین ترتیب ، اگر قرار است به عنوان رهگذران تصادفی ظاهر شوید ، به یاد داشته باشید که لباس یک شهروند اهل کردستان متفاوت از لباس یک شهروند اهل شیراز است. بدین ترتیب که هم شیوه پوشش و هم مارک و مدل لباس ها در برخی موارد میتواند اطلاعاتی مهم به پلیس و نیرو های امنیتی بدهد. پس باید در این باره دقت عمل لازم را داشت. اگر زمان بندی مهم است ، اطمینان حاصل کنید که ساعتهای همه هماهنگ و دقیق با یکدیگر کوک شده اند.
برنامه تدارک را دو یا سه بار بررسی کنید تا مطمئن شوید همه چیز تا مهلت شما آماده است. اگر تمرین کنش به شکل عملی ممکن نیست، بار ها به صورت کلامی تمرین گروهی را انجام دهید ( شبیه به نمایشنامه خوانی). اگر شرکت کنندگان با منطقه نا آشنا هستند ، نقشه ها را توزیع کنید و به روش نقشهٔ گنگ نقشه ها را به حافظه بسپارید. در صورت لزوم ، قبل از روز کنش ، می توانید برخی مواد لازم را در منطقه جا سازی کنید اما مراقب باشید که در این روند چیزی از مواد مورد نیازتان را از دست ندهید.
پیمایش: سایت کنش را مطالعه کنید و در جریان تغییرات باشید
قبل از عمل منطقه را با دقت مطالعه کنید. مسیرهای امن را در داخل و خارج نمودار کنید. به دنبال مکان های مخفی ، موانع ، اهداف احتمالی و دوربین های مدار بسته (از جمله موارد موجود در دستگاههای خودپرداز و توقفگاهها) باشید. توجه داشته باشید که مسافتهای کلیدی چه مدت طول میکشد، و از دیدرس بودن مکانها و مکانهای کلیدی آگاه باشید. مقامات و دستگاه امنیتی چقدر نزدیک هستند و تا چه حد میتوانند بر کار شما اشراف یابند؟ چه مدت طول می کشد تا آنها برسند؟ آیا میتوان کردوکار آنها را به تأخیر انداخت؟ چه کسان دیگری در منطقه کار شما حضور دارند ؟
هنگام پیمایش ، مراقب باشید که به خودتان توجه نکنید و سابقه واضحی از گذر خود باقی نگذارید. حتماً همزمان با روز برنامه ریزی شده ، حداقل بخشی از پیمایش خود را انجام دهید و در صورت امکان بلافاصله قبل از آن یک بررسی سریع انجام دهید تا مطمئن شوید هیچ چیز تغییر نکرده است. اگر عملکرد شما وظایف دلهره آور مانند بالا رفتن از پشت بام را میطلبد ، ممکن است خوب باشد که در یک مقطع عملی واقعی(در جایی دیگر) انجام شود.
همچنین می توانید اطلاعات را از عکس ها ، نقشه ها و بروشورها جمع آوری کنید. نقشه های هوایی یا نقشه های موجود ممکن است در دسترس باشد. در بعضی موارد می توانید از یک مرکز توریستی اطلاعات کسب کنید ، یا به بهانه (مانند یک دانشجویی که یک گزارش را انجام می دهد) با آنها تماس بگیرید و سؤال کنید ، یا حتی یک تور با راهنما دریافت کنید. پس از جمع آوری اطلاعات فراوان ، می توان بخش های مهم را در نقشه متناسب با نیازهای شما تلفیق کرد. مراقب باشید که همه پرونده ها و مستندات را به روش مطمین نابود کنید.
نقش ها: مسئولیت ها را تقسیم کرده و ساختارهای تصمیم گیری را تنظیم کنید
تمام نقش های لازم را برای ترسیم برنامه خود مشخص کنید و مطمئن شوید که هر یک از موارد انجام شده است. برخی از نقشهای بالقوه عبارتند از:
مراقب
پیشاهنگان
روابط و استقرار پلیس
سخنگوی رسانهای
رسانه داخلی (“تعبیه شده”)
تماس با کمک های حقوقی
ناظران قانونی
پزشکان
تمرکز زدا ها( کسانی که در صورت نیاز تمرکز مردم یا نیرو های امنیتی را به سوی خود یا موردی عادی جلب کرده و زمینه عملیات اصلی را آماده میکنند)
پشتیبانان (به عنوان مثال ، افرادی که به عنوان افراد بی طرف و عادی در منطقه حضور دارند و در صورت لزوم امکان مداخله داشته ، یا در هنگام ایجاد موانع در مقابل کار به شکلی طبیعی می توانند موانع را خنثی سازند)
رانندگان گریز
افرادی برای انتقال مواد
افرادی برای دریافت اطلاعات و تصمیم گیری تاکتیکی
افراد برای انجام کنش واقعی
در بعضی مواقع ، عاقلانه است که برای نقش های مهم جایگزینی نیز در نظر بگیرید تا اگر در آخرین لحظه معلوم شود که یک نفر نمی تواند شرکت کند تمامی برنامه ریزی ها نقش بر آب نگردد. این امر به ویژه در صورتی لازم است که ندانید تاریخ اقدام شما دقیقا چه زمانی خواهد بود – مثلاً اگر با رویدادی همزمان باشد که نمیتوانید پیش بینی کنید ، مانند اعلام حکم یا اعلامیه جنگ یا پرواز موشک هایی که شما قصد جلوگیری از آن ها را دارید یا مثلا جلوگیری از حرکت ناوگان ضد سرکوب به سمت تظاهرات کنندگان.
دیپلماسی: نحوه تأثیر عمل بر دیگران را در نظر بگیرید
اگر اقدام شما در حین یا به عنوان بخشی از یک رویداد بزرگتر اتفاق میافتد ، مثلا همایش بزرگی که در آن گروه های مختلف سعی در هماهنگی تلاش های خود دارند. چنین کاری میتواند مفید باشند ، اما به مصرف وقت و انرژی زیادی نیاز دارد ، بنابراین مطمئن شوید که میدانید دقیقاً آنچه را که می خواهید برای دستیابی به دست آورید ، ارزش و اهمیت کافی دارد.
چه در میان هزاران فعال دیگر در یک ناوگان فعالیت دارید یا دور از همه و در خلوت یک یا دو نفری در حال کنشهستید، همیشه نحوه تأثیر اقداماتتان روی افراد دیگر را در نظر بگیرید. آیاکار شما دیگران را به خطر میاندازند؟ آیا کارشما منجر به سرکوب پلیس نمیشود؟ اگر چنین است ، آیا خسارتی که می زنید توجیهی دارد؟ آیا دیگران این خسارت را تحمل خواهند کرد؟ و آیا جبران آن ممکن است؟ آیا اقدامات شما انجام کارهای مهم در یک جامعه معین را برای افراد دیگر دشوارتر خواهد کرد؟ آیا مذاکرات یا اطمینان خاطرهایی وجود دارد که باید قبل از اقدام ، یا بعد از برجام در آن شرکت کنید؟
به تمام توافقاتی که با گروه های دیگر ترتیب میدهید پایبند باشید. برخی ممکن است مایل باشند با اطلاع و یا بدون اطلاع از جزئیات خاص کارهایی که میکنید به شما کمک کنند. با گذشت زمان ، اگر شما قابل اعتماد و ملاحظه باشید ، با آنها اتحاد می کنید.
در حین و بعد از عمل
آگاهی: در طول عمل هشیار باشید
آگاهی برای موفقیت هر عملی مهم است. معمولا اوضاع خیلی سریع تغییر می کند. مهم است که از آنچه در اطراف شما می گذرد آگاه باشید و از قبل بدانید که چگونه به یک سناریوی معین واکنش نشان می دهید. به عنوان مثال ، آیا ورود یک خودروی پلیس واحدخطر آفرین است؟ ورود ده واحد پلیس چطور؟ آیا در شهری که هستید برخورد پلیس با تظاهرات کنندگان طبیعی است؟ همانطور که گفته شد در حالی که شما هرگز نمی توانید دقیقاً از آنچه اتفاق می افتد اطمینان داشته باشید ، پیشبینی سناریوهای ممکن و تصور اینکه چگونه گروه شما می خواهد با آنها مقابله کند ، تصور کاملی از باید ها و نباید ها ی واکنش شما به دست خواهد داد .
هنگام ملطع کردن دیگران از تغییراتی که در محیط اتفاق میافتد ، اطلاعات خام را اعلام کنید ، نه نتیجه گیری های شخصی که ممکن است به دست آورده باشید مثلا بگویید که «پلیس ماسک های اشک آور گذاشته » به جای اینکه تصور خود را به این صورت اعلام کنید که « آنها قصد دارند به سمت ما گاز اشک آور شلیک کنند » ، بنابراین دیگران می توانند نتیجه لازم را بگیرند . باید توجه داشته باشید که نتیجه گیریها یا تصورات شما میتواند مقاومت گروه در برابر اضطراب را از میان برده و گرایش به فرار یا ترک همکاری را تقویت کند. بنا براین شما در هر اطلاعرسانی موظف هستید نه کوچک نمایی و نه بزرگنمایی نمایید بلکه همانچیزی که میبینید را اعلام کنید.
ارتباطات: یکدیگر را آگاه نگه دارید در حین عمل ، مواقبان می توانند تغییرات در میدان را مثلا ورود پلیس ، مسیر یا اهنگ حرکت جمعیت ، فعالیت دیگران در نزدیکی و مناطق امن را ردیابی کنند. آنها میتوانند از سیستم های ارتباطی مانند تلفن های پیلوت ، پیام رسانی رمزگذاری شده( انکریپتد) ، رادیوهای دو طرفه یا سوت ها برای برقراری ارتباط استفاده کنند. سیگنال های صوتی یا تصویری مانند بوق ماشین یا آتش بازی نیز میتوانند در خدمت شما باشند. درصورت دسترسی از یک اسکنر پلیس میتوان برای نظارت بر ارتباطات پلیس استفاده کرد.
برای کارآمدتر کردن ارتباطات ، مراقبان می توانند تغییرات یا مشاهدات را مستقیما به یک افراد گزارش دهند . در یک محیط بزرگتر ، می توانند یافته های خود به یک مرکز اطلاعات مرکزی گزارش داده ، و دیگران با سؤال از مرکز از اطلاعات لازم استفاده کنند.
باید در نظر داشت که تجهیزات ارتباطی همانقدر که میتوانند فعالیت شما را کارآمدتر و مؤثرتر کنند ، باعث افزایش خطر نظارتی نیز خواهند شد . شما می توانید از کدها و نام های کد استفاده کنید ، اما منطقی باشید- کدهای پیچیده به راحتی فراموش میشوند و دادستانها می توانند ادعا کنند که کدهای شما به معنای چیزی شدیدتر از آنچه در واقع انجام شده بودند هستند. حتی اگر از سیستم ارتباطی دیگری استفاده نشده باشد ، داشتن گزینه پاکسازی تمامی کد ها و تاریخچه سیگنالها برای شرایط اضطراری می تواند مفید باشد.
پراکندگی: تا فرصت هست صحنه را ترک کنید
فرار ایمن، مهم ترین بخش از سازماندهی کنش مستقیم است. مطمئن باشید که یک استراتژی خروج را در نظر گرفته اید. اگر در گروه بزرگی قرار هستید ، به ویژه با دیگران که بخشی از پروسه برنامه ریزی نبوده اند ، در مورد چگونگی جلوگیری از ذهنیت گله ای که باعث جمع شدن و فرار جمعی میشود ، از قبل بیاندیشید. بدانید چه موقع به نفع خود جمع شوید ، و چه موقع از یکدیگر متفرق شده و ناپدید گردید — چه موقع باید به آخرین سرعت ممکن بدوید ، و چه زمانی با ید به شکلی ساده راه بروید. هر چیزی را که می تواند شما را تحریک کند ، دور بیندازید ، در صورت امکان باید ناپدید شوید و ساعت ها در جایی پنهان بمانید. صبر کنید ، ظاهر خود را تغییر دهید تا مطمئن شوید که دیگر تحت نظر نیستید. ترس یا اضطراب غیر منطقی میتواند موجب وضعیتی شود که با کمی صبر و دقت قابل جلوگیری میبود.
در صورت لزوم ، پس از آن در یک مکان امن جمع شوید و اطمینان حاصل کنید که همه به نجات یافته اند . اگر متوجه اتفاقی شدید با مسیول وثیقه تماس گرفته از در دسترس بودن وی اطمینان یابید، به دنبال کمکهای خارجی باشید ، انتشار نامه های مطبوعاتی را ) در صورت لزوم) آغاز کنید. در حالی که همه افراد درگیر هنوز در اطراف هستند ، از هر کسی که ممکن است بتواند برای کمک به بازداشت شدگان ، شهادت دهد یا اسناد ارائه کند ، اطلاعات تماس بدست اورید.
جمع بندی و تجربهآموزی: برای گفتگو درمورد آنچه اتفاق افتاد و درسهای آموختنی ، گروه را دوباره جمع کنید
پس از هر کنش ، مدارکی را که می تواند علیه شما استفاده شود نابود سازید. وسایلی را که میتواند با عمل گره خورده باشد در یک مکان مخفی خارج از خانه خود نگه دارید. اگر ممکن است در آینده ای نزدیک در دادگاه شهادت دهید ، در نظر بگیرید تمام جزئیاتی را که ممکن است بخاطر بسپارید روی یک تکه کاغذ و پنهان کردن آن در مکانی که در آن مطمئن باشید هرگز پیدا نمی شود ، بنویسید.
در یک محیط امن جمع شوید و آنچه اتفاق افتاده است را مرور کنید. پیگیری موارد در حال انجام ، از جمله حمایت از افراد دارای پرونده های دادگاه ، ارائه توضیحات بیشتر در مورد اهداف و ایده های عمل ، و مفصل بندی اتفاقات اخیر را جدی بگیرید. پیروزی های خود را جشن بگیرید ، به یکدیگر انتقاد سازنده ارایه دهید ، از اشتباهات خود درس بگیرید و برای پروژه بعدی برنامه ریزی کنید.
اگر می توانستید چیزی را تغییر دهید آن چیز چه بود؟ آیا باقی عمر خود را به تعطیلات می رفتید؟ آیا جلوی سوخت های فسیلی را می گرفتید که محیط زیست را آلوده نکنند؟ آیا خواستار جایگزینی سیاستمداران فعلی با افرادی معتمد و سالم بودید؟ بی شک هیچ چیز غیر واقعی تر از از این نیست که همه چیز را مثل قبل رها کنیم در حالی که انتظار نتیجه ای متفاوت را داریم. همه تلاش های فردی ما در جهت کسب منافع و عواطف، بازتابی از وخامت اوضاع دنیای امروز اند. می شود تمام عمر را صرف فرونشاندن این شعله ها که از هر کجا زبانه می کشند کرد. اما باید دانست که این شعله ها همه از یک جا بر می خیزند. هیچ نسخه و راه حل موضعی ای برای این مشکل وجود ندارد بلکه باید همه چیز را از نو بیاندیشیم . بر اساس منطقی نو…
آنارکیزم یا آنارشیسم (در یونانی، آن به معنی«بی»، و ـارک، به معنای «مهتر»، در تقابل با مهتری)، نامی است که به ایدهای زیستی و رفتاری اطلاق شده است .انارشیسم به معنای هرج و مرج نیست. بلکه به معنای هارمونی جامعه انسانی با طبیعیت است.در جامعهایمبتنی بر تفکر آنارشیسم، هماهنگی نه با سرفرودآوردندربرابر فرادستان یا فرمانبُرداری از زورمندان، بلکه مبتنی بر توافقهای آزادانهای حاصل میگردد که میانِ جماعات ها و صنوف شکل میگیرد. در جامعهای که در جهتی هامونیک استوار است، انجمنهای داوطلبانهای که هماکنون در حالِ دربرگرفتنِ تمامیِ زمینههای فعالیت انسانی هستند گسترهای عظیمتر را دربرگرفته و در نهایت خود را، در تمامیت عملکردی خویش، جایگزینِ دولت میسازند. همچون شبکهای به هم پیچیده که متشکل از تنوعی نامحدود از گروهها و فدراسیونها در تمامیِ درجات و مقیاسهای محلی،منطقهای، ملی و بینالمللی است.
نگرش اقتصادی آنارشیستها ، همچون سوسیالیستها، که اساسِ چپ بودنشان را از آنها میگیرند، مبتنی بر این است که نظام ِفراگیرِِ مالکیتِ خصوصیِ بر زمین و تولیدِ سرمایهداریِ در خدمتِ سود و منفعت، نشاندهنده انحصار طلبی و بنا براین خلافِ اصول عدالت و منطق بهرهوری است. از نظر سوسیالیست ها ، خصوصی شدن زمین و ابزار تولید، بزرگترین مانع بر سر راه موفقیت همگانی و سعادت بشری است. آنارشیستها نیز نظام کارمزدی و تولیدِ سرمایهداری را مانعی برای پیشرفت میدانند اما معتقدند که حکومت نیز ابزارِ مهمی در سرکوب فرودستان و تامین امنیت برای عدهای محدود است که تا زمین ها و امکاک را در انحصارخویش در آورده و سهمی کاملاً بیتناسب در انباشته مازادِ تولید به خود اختصاص دهند. در نتیجه، آنارشیستها، همزمان با مبارزه با مالکیت خصوصی بر زمین و نظم سرمایهدارانه، با همان توان، با حکومت نیز بهمثابهی حامیِ اصلیِ نظم طبقاتی و بهرهبرداری نظام مند میجنگد.
آنارشیستها، همسو با اغلب سوسیالیستها، بر آن اند که همچون تمامیِ تحولات طبیعی، تکاملِ تدریجیِ جامعه، گهگاه، به دورهای تکاملِ جهشگونه برمیخورد که دگرگونی یا انقلاب نامیده میشود. در واقع آنارشیست ها بر این باورن هستند که عصرِ انقلابات هنوز به پایان نرسیده است. دورههای جهش های تکاملی ، در پیِ دورههای تکاملِ تدریجی میآیند و بدین جهت باید از آن ها – نه برای افزایش و گسترشِ قدرتهای دولتی، بلکه برای کمینهسازی آنها بهواسطهی سازماندهی در هر شهرستان یا کمونِ گروههای محلیِ تولیدکننده و مصرفکننده-بهرهگرفت.
